Styropian (EPS – polistyren ekspandowany) praktycznie nie jest paroprzepuszczalny.
Ma bardzo niski współczynnik oporu dyfuzyjnego pary wodnej (μ), zwykle w zakresie 20–100, co oznacza, że stawia parze wodnej opór kilkadziesiąt razy większy niż powietrze.
W praktyce:
* Paroprzepuszczalność styropianu jest niewielka, ale nie zerowa – minimalna ilość pary wodnej może przez niego przenikać.
* Dlatego stosuje się go głównie do ociepleń od zewnątrz w systemach ETICS (tzw. „lekka-mokra”), gdzie para wodna i tak dyfunduje głównie przez spoiny i inne elementy ściany.
* Jeśli szczególnie zależy na dobrej paroprzepuszczalności przegrody, częściej wybiera się wełnę mineralną, która ma μ ≈ 1 i praktycznie nie ogranicza dyfuzji pary wodnej.
Podsumowując: styropian jest prawie paroszczelny, ale w niewielkim stopniu przepuszcza parę wodną
A co z pozostałymi elementami systemu ociepleń?
1. Warstwa izolacji termicznej
* Styropian (EPS, XPS, grafitowy) – niska paroprzepuszczalność (μ ~ 20–150).
* Wełna mineralna – bardzo wysoka paroprzepuszczalność (μ ~ 1).
2. Klej do przyklejenia płyt
* Kleje cementowe (na bazie cementu i polimerów) są dość dobrze paroprzepuszczalne, nie stanowią dużej bariery.
* Jeśli jednak ktoś wykona ocieplenie „na placki” (a nie na całopowierzchniową warstwę kleju), między płytą a murem mogą powstać puste przestrzenie – tam para wodna może się kondensować.
3. Siatka zbrojąca + klej (warstwa zbrojona)
* Klej z zatopioną siatką ma podobne właściwości jak warstwa klejowa pod styropian – średnia przepuszczalność pary.
* Grubość tej warstwy zwykle 3–5 mm, więc jej wpływ jest umiarkowany.
4. Tynk cienkowarstwowy (warstwa wykończeniowa)
To najważniejszy element, bo tynk decyduje o tym, jak łatwo para wodna może wydostać się na zewnątrz.
* Tynki mineralne – bardzo dobra paroprzepuszczalność.
* Tynki silikonowe – też wysoka paroprzepuszczalność, dodatkowo odporne na zabrudzenia i wodę opadową.
* Tynki silikatowe – również dość paroprzepuszczalne.
* Tynki akrylowe – słaba paroprzepuszczalność → zwykle nie stosuje się ich na wełnie mineralnej, ale na styropianie już tak (bo i tak izolacja ma niski opór dyfuzyjny).
Podsumowanie
* O przepływie pary w ETICS decyduje głównie izolacja; cienkie warstwy kleju/siatki/tynku mają mały wpływ.
* Na wełnie wybieraj tynki mineralne/silikatowe/silikonowe (unikaj akrylu).
* Na EPS wybór tynku ma mniejsze znaczenie dla dyfuzji; ważniejsze są parametry użytkowe (trwałość, zabrudzenia).
* Dbaj o ciągłość kleju, poprawne kołkowanie i detale (podokienniki, profile, obróbki) – to ogranicza zawilgocenia lokalne.