Termomodernizacja budynku – nowe ocieplenie na starym domu

Standardy ocieplenia, które obowiązywały pod koniec XX wieku znacząco różniły się od obowiązujących obecnie. Stosowana grubość płyt była za mała, by w sposób skuteczny zapobiegać ucieczce ciepła z budynku. Systemy ociepleń stosowane w latach 80-tych XX wieku, często są już w złym stanie technicznym. Wiele osób mieszkających w takich budynkach staje przed koniecznością przeprowadzenia renowacji fasady budynku. Pogrubienie fasady budynku jest możliwe technicznie, wiedza i doświadczenie wykonawców w dzisiejszych czasach jest dużo większa niż kiedyś.

Właściwy dobór materiałów izolacyjnych i prawidłowy ich montaż będzie skutkować niskimi rachunkami za ogrzewanie i komfortem cieplnym wewnątrz domu. W ofercie naszej firmy znajdą Państwo styropian elewacyjny na każdą kieszeń, od styropianów białych po styropian grafitowy.

Komfort cieplny w domach można uzyskać wtedy gdy stary, energochłonny dom porządnie się dociepli (zgodnie ze standardami współczesnego budownictwa: 15-25 cm izolacji cieplnej na ścianie, 25-40 cm na poddaszu), a do tego – uszczelni albo lepiej – wymieni stare okna.

Zmniejszenie do minimum strat ciepła przez wszystkie przegrody budynku ogranicza zapotrzebowanie na energię do ogrzewania nawet kilkakrotnie. Ciepło, za które płacimy, pozostaje wówczas w domu. Nie przenika na zewnątrz przez ściany i dach, wychładzając wnętrze, w tym wewnętrzne powierzchnie ścian, podłóg i sufitów.

W przeszłości grubość styropianu, którym ocieplało się budynek miała zaledwie 5 cm lub nawet czasami 3 cm. Dzisiejszy standard to ok. 10 cm – 20 cm. Ma on uzasadnienie gdyż, nikt nie chce wydawać majątku na ogrzewanie domu.
Planując termomodernizację warto zastanowić się, czy nie docieplić ścian fasady kolejną warstwą styropianu, tym bardziej, że podczas prac nad renowację fasady budynku i tak trzeba będzie ustawić rusztowania, ewentualnie zatrudnić wykonawcę. Dodatkowy wydatek na styropian nie będzie zbyt duży, a zwrot z inwestycji może być w późniejszych latach istotny.
Są dwie możliwości sposobu postępowania przy słabo ocieplonych ścianach budynku: albo układamy nową warstwę ocieplenia na już istniejącej, albo zrywamy stare ocieplenie i zaczynamy prace od początku.

Nakładanie nowego systemu na już istniejący, nie jest proste ale ma inną zaletę: brak opłaty za usunięcie i ewentualną utylizację systemu ociepleń. Istniejące warstwy pozostawia się za wyjątkiem tych odspojonych od podłoża. Ocena podłoża polega na sprawdzeniu stanu starych warstw poprzez metodę penetracji kolejnych jego warstw. Nowe ocieplenie powinno być przesunięte względem starego o pół płyty (na mijankę) – mijanka nie jest konieczna gdy układamy płyty frez (na zakładkę).
W termomodernizacji można stosować wyłącznie te systemy ociepleń, które w Aprobacie Technicznej mają zapis o możliwości ich stosowania jako drugiego układu termoizolacyjnego. Mocowanie nowego systemu wykonuje się zawsze poprzez kołkowanie (przez obie warstwy ocieplenia aż do nośnego podłoża) i dodatkowe klejenie.

Drugi sposób na termomodernizację budynku to całkowite usunięcie starego systemu ociepleń (aż do muru) i ułożenie nowego od początku. Przeważnie ten sposób powoduje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia błędów wykonawczych. Niestety jest to proces bardziej kosztowny. Wymaga usunięcia i utylizacji starego systemu ociepleń. Stan techniczny elewacji, a nie koszty powinny być wyznacznikiem tego, który ze sposobów powinien być zastosowany. Sposób układania wygląda tak samo jak dla nowych ścian z uwzględnieniem starannie oczyszczonego i wyrównanego podłoża.

Wymagania dotyczące izolacyjności termicznej przegród budowlanych pojawiły się w Polskim budownictwie w latach 50-tych XX wieku.
Początkowo maksymalna wartość współczynnika U ścian zewnętrznych wynosiła od 1,2 do 1,5 W/(m²K).

Później, ze względu na wzrost kosztów uzyskania energii, systematycznie ją zmniejszano:
– do 0,75 W/(m²K) w latach 1974-1982,
– do 0,55-0,70 W/(m²K) w latach 1982-1991,
– do 0,30-0,50 W/(m²K) w latach 1992-2009,
– do 0,30 W/(m²K) w latach 2009-2013,
– do 0,25 W/(m²K) w latach 2014-2017,
– do 0,23 W/(m²K) w latach 2017-2021,
– do 0,20 W/(m²K) w latach 2021-obecnie.